Ik word ook weer een jaartje ouder, en dat merk je aan kleine dingen. Niet aan de knieën (nou ja, ook), maar vooral aan wat je allemaal niet meer bijhoudt. Vroeger wist ik wat er uitkwam voordat het uitkwam. Nu hoor ik soms pas jaren later dat er iets groots is gebeurd in de muziek, en dan nog per ongeluk.
Het mooie daaraan is dat ontdekken nooit ophoudt. Het nadeel is dat je soms iemand ontdekt die er al niet meer is.
Zo ging het met Mac Miller. Ik luisterde een podcast over iets heel anders, en daarin viel zijn naam. Niet zomaar zijn naam, maar specifiek zijn Tiny Desk Concert bij NPR. De manier waarop het genoemd werd maakte me nieuwsgierig: niet als hiphoptip, maar als "dit moet je gewoon een keer gezien hebben". Dus ik zocht het op.
Voor wie Tiny Desk niet kent: NPR zet artiesten achter een bureau in een kantoor vol boeken en laat ze een kwartier spelen. Geen lichtshow, geen autotune, geen plek om je te verstoppen. Juist daarom werkt het zo goed. Je hoort precies wat iemand kan.
En Mac Miller kon veel. Hij speelt drie nummers van het album Swimming: "Small Worlds", "What's the Use?" en "2009", met een live band en Thundercat op bas. Het is warm, ontspannen, soms bijna verlegen. Hij lacht tussen de regels door en kijkt naar zijn band alsof hij zelf ook benieuwd is hoe het gaat klinken. En dan dat laatste nummer, "2009", met die strijkers in het begin en een tekst over rust vinden na jaren onrust. Ik heb het inmiddels vaker gekeken dan ik hier ga toegeven.
Het concert kwam in augustus 2018 online. Een maand later, op 7 september 2018, overleed Mac Miller. Hij was 26.
Dat is het spijtige aan deze ontdekking. Ik kan dit concert aanraden en ik kan het album aanraden, maar ik kan niet uitkijken naar wat er nog komt. Er komt niets meer. Alles wat er is, is wat er is. En dat is bij deze artiest een pijnlijk korte lijst voor wat er zo duidelijk nog in zat.
Tegelijk is dat precies de reden om het wel te delen. Muziek die zo goed is verdient het om gevonden te worden, ook door mensen die, net als ik, een beetje achterlopen op de laatste trends. Misschien juist door die mensen.
Dus als je Mac Miller nooit hebt beluisterd, of alleen de naam kent uit de krantenkoppen van 2018: neem een kwartier, zet je koptelefoon op en kijk dit. Kleine waarschuwing, met een knipoog: doe het niet op een dag waarop je toch al een beetje melancholisch bent. Of juist wel.
Mocht je de smaak te pakken hebben: Swimming is het album waar deze drie nummers vandaan komen, en Circles, dat na zijn dood is afgemaakt en in 2020 is uitgebracht, hoort er eigenlijk gewoon bij. Luister ze achter elkaar.